አምልኮ

122 ስግደት

አምልኮ ለእግዚአብሄር ክብር በመለኮት የተፈጠረ ምላሽ ነው ፡፡ እሱ በመለኮታዊ ፍቅር የሚነሳሳ ከመሆኑም በላይ በመለኮቱ ራስን ወደ ፍጥረቱ ከማሳየት ይነሳል ፡፡ አማኙ በስግደት በመንፈስ ቅዱስ መካከለኛ በሆነው በኢየሱስ ክርስቶስ በኩል ከእግዚአብሔር አብ ጋር ወደ መግባባት ይገባል ፡፡ አምልኮ ማለት ደግሞ በሁሉም ነገር በትህትና እና በደስታ ለእግዚአብሄር ቅድሚያ እንሰጣለን ማለት ነው ፡፡ እሱም እንደ ፀሎት ፣ ውዳሴ ፣ አከባበር ፣ ልግስና ፣ ንቁ ምህረት ፣ ንስሃ በመሳሰሉ አመለካከቶች እና ድርጊቶች ይገለጻል ፡፡ (ዮሐንስ 4,23:1 ፤ 4,19 ዮሐንስ 2,5:11 ፤ ፊልጵስዩስ 1: 2,9-10 ፤ 5,18 ጴጥሮስ 20: 3,16-17 ፤ ኤፌሶን 5,8: 11-12,1 ፤ ቆላስይስ 12,28: 13,15-16 ፤ ሮሜ ፤; ዕብራውያን ፤)

በአምልኮ ለእግዚአብሄር መልስ

ለአምልኮ ለእግዚአብሄር ምላሽ እንሰጣለን ምክንያቱም አምልኮ ለእግዚአብሄር የሚገባውን ብቻ ይሰጠዋል ፡፡ እርሱ ልናመሰግነው ይገባዋል።

እግዚአብሔር ፍቅር ነው የሚያደርገውን ሁሉ በፍቅር ይሠራል ፡፡ ያ አመስጋኝ ነው ፡፡ እኛ እንኳን በሰው ደረጃ በፍቅር እንመካለን አይደል? ሌሎችን ለመርዳት ሕይወታቸውን የሚሰጡ ሰዎችን እናመሰግናለን ፡፡ የራሳቸውን ሕይወት ለማዳን በቂ ኃይል አልነበራቸውም ፣ ግን የነበራቸው ኃይል ሌሎችን ለመርዳት ጥቅም ላይ ውሏል - ይህ የሚያስመሰግን ነው ፡፡ በአንፃሩ እኛ ለመርዳት ኃይል ያላቸውን ግን ለመርዳት ፈቃደኛ ያልሆኑ ሰዎችን እንነቅፋለን ፡፡ መልካምነት ከኃይል የበለጠ የተመሰገነ ነው ፣ እናም እግዚአብሔር ጥሩ እና ኃያል ነው።

ምስጋና በእኛ እና በእግዚአብሔር መካከል ያለውን የፍቅር ትስስር ያጠነክራል። እግዚአብሔር ለእኛ ያለው ፍቅር በጭራሽ አይቀንስም ለእርሱ ያለን ፍቅር ግን ብዙ ጊዜ ይቀንሳል ፡፡ በውዳሴ ለእኛ ያለውን ፍቅር በማስታወስ መንፈስ ቅዱስ በውስጣችን ያበራውን ለእርሱ ያለውን የፍቅር እሳት እናነድዳለን ፡፡ እግዚአብሔር ምን ያህል ድንቅ እንደሆነ ማስታወሱ እና መለማመዱ ጥሩ ነው ፣ ምክንያቱም ይህ በክርስቶስ ያጠናክረናል እናም በቸርነቱ እርሱን ለመምሰል መነሳሳታችንን ይጨምራል ፣ ይህም ደስታችንን ይጨምራል።

እኛ የተፈጠርነው እግዚአብሔርን ለማመስገን ዓላማ ነበር (1 ጴጥሮስ 2,9) ለእርሱ ክብር እና ክብር ለማምጣት ፣ እና ከእግዚአብሔር ጋር በሆንን መጠን ደስታችን የበለጠ ይሆናል። የተፈጠርነውን ስናደርግ ሕይወት በቀላሉ የበለጠ እርካታ ያለው ነው-እግዚአብሔርን ማክበር ፡፡ ይህንን የምናደርገው በአምልኮ ብቻ ሳይሆን በአኗኗራችንም ጭምር ነው ፡፡

የሕይወት መንገድ

አምልኮ የሕይወት መንገድ ነው ፡፡ ሰውነታችንንና አእምሯችንን ለእግዚአብሄር እንደ መስዋእትነት እናቀርባለን (ሮሜ 12,1: 2) ወንጌልን ለሌሎች ስናካፍል እግዚአብሔርን እናመልካለን (ሮሜ 15,16) የገንዘብ መስዋእትነት ስንከፍል እግዚአብሔርን እናመልካለን (ፊልጵስዩስ 4,18) ሌሎች ሰዎችን ስንረዳ እግዚአብሔርን እናመልካለን (ዕብራውያን 13,16) እሱ ብቁ ፣ ለጊዜያችን ፣ ለትኩረት እና ለታማኝነት የሚበቃ መሆኑን እንገልፃለን። ለእኛ ሲል ከእኛ አንድ በመሆን ክብሩን እና ትህትናውን ከፍ እናደርጋለን ፡፡ እኛ የእርሱን ጽድቅ እና ጸጋ እናመሰግናለን ፡፡ በእውነቱ ስለሆነው እናመሰግነዋለን ፡፡

እርሱ ለእኛ የፈጠረው እርሱ ነው - ክብሩን ለማወጅ ፡፡ እኛን ለማዳን እና የዘላለምን ሕይወት እንዲሰጠን እኛን የፈጠረውን ፣ ለእኛ የሞተውን እና የተነሳውን ማመስገን ትክክል ነው ፣ አሁን እኛን ለመርዳት እንኳን የሚሰራውን ፣ እሱ የበለጠ ተመሳሳይ እንዲሆን አድርጎ ማመስገን ትክክል ነው። እኛ የእርሱን ታማኝነት እና ታማኝነት እዳ አለብን ፣ እኛ ለእርሱ ፍቅር አለብን።

እኛ የተፈጠርነው እግዚአብሔርን እንድናመሰግን ነው ፣ እናም እኛ ለዘላለም እናደርጋለን። ለዮሐንስ የወደፊቱ ራእይ ተሰጠው-‹በሰማይም በምድርም ከምድርም በታች ከምድርም በታች በባህርም ያለውም በእነርሱም ውስጥ ያለው ሁሉ ሲናገር ሰማሁ በዙፋኑ ላይ ለተቀመጠውና ለእርሱ በግ ይሁን ፡ ከዘላለም እስከ ዘላለም ምስጋናና ክብር ምስጋናም ዓመፅም አለ። (ራእይ 5,13) ትክክለኛው መልስ ይህ ነው-ለአክብሮት ለሚከበረው ክብር ፣ ለተከበረው ክብር ፣ ለታማኝነቱ ታማኝነት ፡፡

አምስት የአምልኮ መርሆዎች

በመዝሙር 33,1: 3 ላይ እንዲህ እናነባለን “እናንተ ጻድቃን በጌታ ደስ ይበላችሁ ፤ ቅኖች ያመሰግኑታል። እግዚአብሔርን በመሰንቆ አመስግኑ ፤ በአስር ክሮች መዝሙራት ላይ ለእርሱ ዘምሩ። አዲስ ዘፈን ዘምሩለት; በደስታ ድምፅ በገመዶቹ ላይ በጥሩ ሁኔታ ይጫወታል! አዲስ ዘፈን ለጌታ እንድንዘምር ፣ ለደስታ ደስታ ፣ በበገና ፣ በዋሽንት ፣ በከበሮ ፣ በከበሮና በጸናጽል እንድንጠቀም - በዳንስም እንድናመልክ ቅዱስ ቃሉ ያስተምረናል ፡፡ (መዝሙር 149: 150) ምስሉ ያለ ምንም እንቅፋት የሚገለጽ የደስታ ፣ ያልተገደበ ደስታ ፣ ደስታ ነው።

መጽሐፍ ቅዱስ ድንገተኛ የአምልኮ ምሳሌዎችን ይሰጠናል ፡፡ እሱ እንዲሁ ለዘመናት ተመሳሳይ ሆነው ከቀጠሉ የተሳሳተ የዕለት ተዕለት ድርጊቶች ጋር በጣም መደበኛ የአምልኮ ዓይነቶችን ምሳሌ ይሰጠናል ፡፡ ሁለቱም የአምልኮ ዓይነቶች ሊፀድቁ ይችላሉ ፣ እናም አንዳቸውም ቢሆኑ እግዚአብሔርን የማወደስ ብቸኛው ትክክለኛ መንገድ ናቸው ማለት አይችሉም። ከአምልኮ ጋር የተያያዙ አንዳንድ አጠቃላይ መርሆዎችን እንደገና መጎብኘት እፈልጋለሁ ፡፡

1. እኛ ለማምለክ ተጠርተናል

በመጀመሪያ ፣ እግዚአብሔር እርሱን እንድናመልከው ይፈልጋል ፡፡ ይህ ከቅዱሳት መጻሕፍት ከመጀመሪያ እስከ መጨረሻ የምናየው የማያቋርጥ ነው (ዘፍጥረት 1: 4,4 ፤ ዮሐንስ 4,23: 22,9 ፤ ራእይ) የእርሱን የከበሩ ሥራዎች ለማወጅ ከተጠራንባቸው ምክንያቶች አንዱ አምልኮ ነው (1 ጴጥሮስ 2,9) የእግዚአብሔር ህዝብ እርሱን መውደድ እና መታዘዝ ብቻ ሳይሆን የተወሰኑ የአምልኮ ተግባራትንም ያከናውናል ፡፡ መስዋእትነት ከፍለዋል ፣ ምስጋና ይዘምራሉ ፣ ይጸልያሉ።

በቅዱሳት መጻሕፍት ውስጥ እጅግ በጣም የተለያዩ አምልኮ ዓይነቶችን እናያለን ፡፡ በሙሴ ሕግ ውስጥ ብዙ ዝርዝሮች ታዝዘዋል ፡፡ የተወሰኑ ሰዎች በተወሰኑ ቦታዎች በተወሰኑ ጊዜያት የተወሰኑ ሥራዎች ተሰጥቷቸዋል ፡፡ ማን ፣ ምን ፣ መቼ ፣ የት እና እንዴት በዝርዝር ተሰጥቷል ፡፡ በአንጻሩ ፣ በዘፍጥረት ውስጥ አባቶች እንዴት እንደሚያመልኩ በተመለከተ በጣም ጥቂት ደንቦችን እናያለን ፡፡ እነሱ የተሾመ ክህነት አልነበራቸውም ፣ በአንድ የተወሰነ ቦታ ብቻ የተገደቡ አልነበሩም ፣ እናም ምን መስዋእት እና መቼ መስዋእት እንደሚሰጡ ትንሽ መመሪያ ተሰጥቷቸዋል ፡፡

እንደገና ፣ በአዲስ ኪዳን ውስጥ ስለ አምልኮ እንዴት እና መቼ እንደሆነ ብዙም አናየውም ፡፡ የአምልኮ ተግባራት በማንኛውም የተወሰነ ቡድን ወይም ቦታ ብቻ የተገደቡ አይደሉም ፡፡ ክርስቶስ የሙሴን መስፈርቶች እና ገደቦች አጠፋ ፡፡ ሁሉም አማኞች ካህናት ናቸው እናም ያለማቋረጥ ራሳቸውን እንደ ህያው መስዋዕት ይሰጣሉ።

2. ማምለክ ያለበት እግዚአብሔር ብቻ ነው

የተለያዩ የአምልኮ ዓይነቶች ቢኖሩም አንድ ቋሚ በጠቅላላው የቅዱሳት መጻሕፍት መጻሕፍት ውስጥ ይሮጣል እግዚአብሔርን ማምለክ ያለበት ብቻ ነው ፡፡ ተቀባይነት ለማግኘት አምልኮ ብቸኛ መሆን አለበት። እግዚአብሄር ፍቅራችንን ሁሉ ፣ ታማኝነትን ሁሉ ይፈልጋል ፡፡ ሁለት አማልክትን ማገልገል አንችልም ፡፡ ምንም እንኳን እኛ በተለያዩ መንገዶች ልናመልከው ብንችልም ፣ አንድነታችን የምናመልከው እርሱ በመሆኑ ላይ የተመሠረተ ነው ፡፡

በጥንቷ እስራኤል ተቀናቃኙ አምላክ ብዙውን ጊዜ በኣል ነበር ፡፡ በኢየሱስ ዘመን ሃይማኖታዊ ወጎች ፣ ራስን ማመፃደቅ እና ግብዝነት ነበሩ ፡፡ በእርግጥ ፣ በእኛ እና በእግዚአብሔር መካከል የሚመጣ ማንኛውም ነገር - እሱን እንድንታዘዝ የሚያደርገን ማንኛውም ነገር - የሐሰት አምላክ ፣ ጣዖት ነው። ለአንዳንድ ሰዎች ዛሬ ገንዘብ ነው ፡፡ ለሌሎች ደግሞ ወሲብ ነው ፡፡ አንዳንዶች በኩራት ወይም ሌሎች ሰዎች ስለእነሱ ምን ዓይነት አመለካከት ሊኖራቸው እንደሚችል ስለሚጨነቁ ትልቅ ችግር አለባቸው ፡፡ ዮሐንስ ሲጽፍ አንዳንድ የተለመዱ የሐሰት አማልክትን ጠቅሷል ፡፡

ዓለምን ወይም በዓለም ያለውን አትውደዱ ፡፡ አንድ ሰው ዓለምን የሚወድ ከሆነ በእርሱ ውስጥ የአብ ፍቅር የለም። በዓለም ያለው ሁሉ ፣ የሥጋ ምኞት ፣ የዓይኖች ምኞት እና ከባድ ሕይወት ፣ ከአብ ሳይሆን ከዓለም ነው ፡፡ እናም ዓለም በፍላጎቷ ያልፋል ፤ የእግዚአብሔርን ፈቃድ የሚያደርግ ግን ለዘላለም ይኖራል (1 ዮሐንስ 2,15: 17)

ድክመቶቻችን ምንም ቢሆኑም እነሱን ልንሰቅላቸው ፣ ልንገድላቸው ፣ ሁሉንም የሐሰት አማልክት ወደ ጎን ማኖር አለብን ፡፡ አንድ ነገር እግዚአብሔርን ከመታዘዝ የሚያደናቅፈን ከሆነ እሱን ማስወገድ ያስፈልገናል ፡፡ እግዚአብሔር ሰዎች ብቻውን እንዲያመልኩት ይፈልጋል ፡፡

3. ቅንነት

በቅዱሳት መጻሕፍት ውስጥ ስለምናየው ሦስተኛው የማያቋርጥ አምልኮ አምልኮ ከልብ የመነጨ መሆን አለበት የሚለው ነው ፡፡ ለቅጽ ሲባል አንድ ነገር ማድረግ ፣ ትክክለኛ ዘፈኖችን መዘመር ፣ በትክክለኛው ቀናት አንድ ላይ መሰብሰብ ፣ በእውነት በልባችን እግዚአብሔርን ካልወደድን ትክክለኛ ቃላትን መናገር ምንም ፋይዳ የለውም ፡፡ ኢየሱስ እግዚአብሔርን በከንፈራቸው ያከበሩትን ግን ልባቸው ወደ እግዚአብሔር የቀረበ ስላልነበረ በከንቱ ያመልኩትን ተችቷል ፡፡ የእርስዎ ወጎች (በመጀመሪያ ፍቅራቸውን እና አምልኮታቸውን ለመግለጽ የተቀየሱ) ለእውነተኛ ፍቅር እና አምልኮ እንቅፋቶች ሆነዋል ፡፡

በተጨማሪም ኢየሱስ በመንፈስ እና በእውነት ማምለክ አለብን በማለት የጽድቅ አስፈላጊነት ጎላ አድርጎ ገልzedል (ዮሐንስ 4,24) እግዚአብሔርን እንወዳለን ስንል በእውነቱ በትእዛዙ እንቆጣለን ስንል ግብዞች ነን ፡፡ ነፃነታችንን ከስልጣኑ በላይ ከፍ አድርገን የምንመለከተው ከሆነ በእውነት እሱን ማምለክ አንችልም። ቃል ኪዳኑን በአፋችን ወስደን ቃላቱን ከኋላችን መጣል አንችልም (መዝሙር 50,16: 17) ጌታ ብለን ልንጠራው እና የሚናገረውን ችላ ማለት አንችልም ፡፡

4. መታዘዝ

በቅዱሳት መጻሕፍት ውስጥ ሁሉ እውነተኛ አምልኮ መታዘዝን ማካተት እንዳለበት እናያለን ፡፡ ይህ መታዘዝ እርስ በርሳችን ስለምንይዝበት መንገድ የእግዚአብሔርን ቃላት ማካተት አለበት ፡፡

እኛ ልጆቹን የማናከብር ከሆነ እግዚአብሔርን ማክበር አንችልም ፡፡ አንድ ሰው-እግዚአብሔርን እወዳለሁ ወንድሙንም እጠላዋለሁ ቢል ውሸታም ነው ፡፡ የሚያየውን ወንድሙን የማይወድ ፣ እንዴት የማያየውን እግዚአብሔርን ይወዳል? (1 ዮሐንስ 4,20: 21) ማህበራዊ ኢ-ፍትሃዊነትን በሚፈጽሙበት ጊዜ የአምልኮ ሥርዓቶችን በሚፈጽሙት ላይ ኢሳይያስ ያለ ርህራሄ መተቸቱን ያስታውሰኛል-

«በተጎጂዎችዎ ብዛት ምን ማለትዎ ነው? ይላል ጌታ። በሚቃጠሉት አውራ በጎችና በሰባ ጥጃዎች ስብ ሞልቻለሁ በበሬዎችም በበግ ፍየሎችም ደም ደስ አይለኝም። በፊቴ ለመቅረብ ከመጣችሁ በፍርድ ቤቴ እንድትረግጡ ማን ይጠይቅዎታል? ከእንግዲህ እንደዚህ የማይረባ የእህል አቅርቦት አያቅርቡ! ዕጣን እጠላለሁ! አዲስ ጨረቃዎች እና ሰንበቶች ፣ አንድ ላይ ሲሰባሰቡ ፣ የሥርዓት እና የበዓላትን ስብሰባ አልወድም! ነፍሴ ለአዳዲስ ጨረቃዎ እና ዓመታዊ ክብረ በዓላትዎ ጠላት ናት; እነሱ ለእኔ ሸክም ናቸው ፣ እነሱን መሸከም ሰልችቶኛል ፡፡ እጆቻችሁንም ብትዘረጉ እንኳ ዓይኖቼን ከእናንተ እሰውራለሁ ፤ እና ብዙ ብትጸልይም አሁንም አልሰማህም; እጆችህ በደም ስለሞሉ » (ኢሳይያስ 1,11: 15)

እስከምናውቀው ድረስ እነዚህ ሰዎች ባቆዩባቸው ቀናት ወይም ዕጣን ዓይነት ወይም በሚሰዋው እንስሳ ላይ ምንም ስህተት አልነበረም ፡፡ ችግሩ በቀሪው ጊዜ የኖሩበት መንገድ ነበር ፡፡ “እጆቻችሁ በደም ተሞልተዋል” ብሏል - ሆኖም ችግሩ በእውነቱ ግድያ በፈጸሙት ላይ ብቻ እንዳልሆነ እርግጠኛ ነኝ ፡፡

ሁለገብ መፍትሄ እንዲፈለግ ጥሪ አቅርበዋል-“ክፋትን ይተው ፣ መልካም ማድረግን ይማሩ ፣ ፍትህን ይፈልጉ ፣ የተጨቆኑትን ይርዱ ፣ ወላጅ የሌላቸውን ልጆች ፍትህ እንዲያገኙ ፣ የመበለቶችን ጉዳይ ይመሩ! (ቁ. 16-17) ፡፡ የግለሰቦቻቸውን ግንኙነቶች በቅደም ተከተል ማስቀመጥ ነበረባቸው ፡፡ የዘር ጭፍን ጥላቻን ፣ ስለ ማህበራዊ መደቦች ያሉ አመለካከቶችን እና ኢ-ፍትሃዊ የኢኮኖሚ ልምዶችን ማስወገድ ነበረባቸው ፡፡

5. ሕይወት ሁሉ

አምልኮ እውነተኛ ከሆነ በሳምንት ለሰባት ቀናት እርስ በእርሳችን በምንይዝበት መንገድ ላይ ለውጥ ማምጣት አለበት ፡፡ በቅዱሳት መጻሕፍት ውስጥ የምናየው ይህ ሌላ መርሕ ነው ፡፡

እንዴት ማምለክ አለብን? ሚካ ይህንን ጥያቄ ትጠይቅና መልሱን ይሰጠናል
በልዑል እግዚአብሔር ፊት ለመስገድ ወደ ጌታ ምን መቅረብ አለብኝ? የሚቃጠለውን መባ እና የአንድ ዓመት ጥጃዎችን ወደ እሱ መቅረብ አለብኝን? እግዚአብሔር በብዙ ሺህ አውራ በጎች ፣ ስፍር በሌላቸው የዘይት ወንዞች ደስ ይለዋልን? የበደሌን ልጅ ስለ መተላለፌ ሥጋዬንም ስለ ኃጢአቴ ልስጥ? አንተ ሰው ፣ ጥሩ እና እግዚአብሔር የሚጠይቅህ ነገር ተነግሮሃል ፣ ይኸውም የእግዚአብሔርን ቃል እንድትጠብቅ እና ፍቅርን ተግባራዊ እንድታደርግ እና በአምላክህ ፊት ትሁት መሆንህን ነው » (Wed 6,6: 8).

በተጨማሪም ሆሴዕ ከአምልኮ መካኒክ ይልቅ የሰዎች ግንኙነት በጣም አስፈላጊ መሆኑን አፅንዖት ሰጠ ፡፡ ምክንያቱም እኔ የሚደሰትኩት የሚቃጠል መባ ሳይሆን የእግዚአብሔርን እውቀት እንጂ መስዋእትነትን ሳይሆን ፍቅርን ነው ፡፡ የተጠራነው ለማሞገስ ብቻ ሳይሆን ለመልካም ሥራዎችም ጭምር ነው (ኤፌሶን 2,10)

የእኛ የአምልኮ ፅንሰ-ሀሳብ ከሙዚቃ እና ከቀናት ባሻገር በደንብ መሄድ አለበት ፡፡ እነዚህ ዝርዝሮች እንደ አኗኗራችን ያን ያህል አስፈላጊ አይደሉም ፡፡ በወንድሞች መካከል አለመግባባትን እየዘራ ሰንበትን ማክበር ግብዝነት ነው። መዝሙሮችን ዝም ብሎ መዘመር እና በሚገልጹት መንገድ ለማምለክ እምቢ ማለት ግብዝነት ነው ፡፡ የትህትና ምሳሌ በሆነው በተዋሐደ ሥጋ በዓል መከበር ግብዝነት ነው። የእርሱን ጽድቅ እና ምህረትን የማንፈልግ ከሆነ ኢየሱስን ጌታ ብለን መጥራት ግብዝነት ነው ፡፡

አምልኮ ከውጫዊ ድርጊቶች እጅግ የላቀ ነው - እሱ ከጠቅላላው የልብ ለውጥ የሚመጣ የባህሪያችን አጠቃላይ ለውጥን ያካትታል ፣ መንፈስ ቅዱስ በእኛ ውስጥ ያመጣውን ለውጥ ነው ፡፡ ይህንን ለውጥ ለማምጣት ከእግዚአብሄር ጋር በጸሎት ፣ በጥናት እና በሌሎች መንፈሳዊ ትምህርቶች ጊዜ ለማሳለፍ ፈቃደኛነታችንን ይጠይቃል ፡፡ ይህ ለውጥ በአስማት ቃላት ወይም በአስማታዊ ውሃ አይከሰትም - ከእግዚአብሔር ጋር ህብረት ለማድረግ ጊዜ በማሳለፍ ይከሰታል ፡፡

ጳውሎስ ለአምልኮ ያለው የተስፋፋ አመለካከት

አምልኮ ሕይወታችንን በሙሉ ያጠቃልላል ፡፡ ይህንን በተለይ በጳውሎስ ቃላት ውስጥ እናያለን ፡፡ ጳውሎስ የመሥዋዕትንና የአምልኮን ቃላትን ተጠቅሟል (መለኮታዊ አገልግሎት) እንደዚህ: - “ውድ ወንድሞች ሆይ ፣ ሰውነታችሁን እግዚአብሔርን ደስ የሚያሰኝና ሕያው የሆነ መሥዋዕት አድርጋችሁ እንድታቀርቡ በእግዚአብሔር ምሕረት እጠይቃችኋለሁ ፡፡ ያ አስተዋይ አገልግሎትዎ ነው " (ሮሜ 12,1) መላው ህይወት በየሳምንቱ ጥቂት ሰዓታት ብቻ ሳይሆን አምልኮ መሆን አለበት ፡፡ በእርግጥ ፣ ህይወታችን ለአምልኮ የተሰጠ ከሆነ በየሳምንቱ ከሌሎች ክርስቲያኖች ጋር ጥቂት ሰዓታት ማካተቱ አይቀሬ ነው!

ጳውሎስ በሮሜ 15,16 ላይ ስለ እግዚአብሔር ስለ ተሰጠው ፀጋ ሲናገር ሌሎች ቃላትን ለመስዋእትነት እና ለአምልኮ ይጠቀምበታል “አሕዛብ እንዲኖሩ የእግዚአብሔርን ወንጌል በካህናት ለመምራት በአሕዛብ መካከል የክርስቶስ ኢየሱስ አገልጋይ እሆን ዘንድ ፡፡ አንዱ እግዚአብሔርን ደስ የሚያሰኝ ፣ በመንፈስ ቅዱስ የተቀደሰ ሊሠዋ ነው ፡ እዚህ የወንጌል አዋጅ የአምልኮ ዓይነት መሆኑን እናያለን ፡፡

ሁላችንም ካህናት ስለሆንን ሁላችንም የጠሩንን ሰዎች ጥቅሞች የማወጅ የክህነት ሀላፊነት አለብን (1 ጴጥሮስ 2,9) - እያንዳንዱ አባል ሊሳተፍበት ወይም ቢያንስ ሌሎች ወንጌልን እንዲሰብኩ በመርዳት ሊሳተፍበት የሚችል አገልግሎት።

ጳውሎስ ለፊልጵስዩስ የገንዘብ ድጋፍ ላኩለት ምስጋና ሲያቀርብላቸው ለአምልኮ የተጠቀሙባቸውን ቃላት ተጠቅሟል-“ከእናንተ የመጣውን ከአፍሮዲጡ ተቀብያለሁ ፣ ደስ የሚል ሽታ ፣ ደስ የሚያሰኝ መስዋእት ፣ እግዚአብሔርን ደስ የሚያሰኝ” (ፊልጵስዩስ 4,18)

ለሌሎች ክርስቲያኖች የምንሰጠው የገንዘብ ድጋፍ የአምልኮ ዓይነት ሊሆን ይችላል ፡፡ ዕብራውያን 13 በቃላት እና በሥራዎች የሚከናወነውን ስግደት ሲገልጽ “እንግዲያውስ ዘወትር በእርሱ ስሙን የሚጠሩ የከንፈሮች ፍሬ በሆነው ለእርሱ ምስጋና እናቅርብ ፡፡ መልካም ለማድረግ እና ለሌሎች ለማካፈል አይርሱ; ምክንያቱም እንዲህ ያሉት መስዋዕቶች እግዚአብሔርን ደስ ያሰኛሉ (ቁ. 15-16) ፡፡

አምልኮን በየቀኑ መታዘዝን ፣ ጸሎትን እና ጥናትን የሚያካትት የሕይወት መንገድ እንደሆነ ከተረዳነው ታዲያ የሙዚቃን እና የቀናትን ጉዳይ ስንመለከት የተሻለ እይታ ያለን ይመስለኛል ፡፡ ምንም እንኳን ሙዚቃ ቢያንስ ከዳዊት ጊዜ ጀምሮ የአምልኮ አስፈላጊ አካል ቢሆንም ሙዚቃ የአምልኮው በጣም አስፈላጊ አካል አይደለም ፡፡

በተመሳሳይ ፣ ብሉይ ኪዳን እንኳን የአምልኮው ቀን ለጎረቤታችን እንደምንከባከበው ያህል አስፈላጊ እንዳልሆነ ይገነዘባል ፡፡ አዲሱ ቃልኪዳን ለአምልኮ የተለየ ቀንን አይፈልግም ፣ ግን አንዳችን ለሌላው ተግባራዊ የፍቅር ሥራዎችን ይፈልጋል ፡፡ እንድንገናኝ ይጠይቃል ግን መቼ መገናኘት እንዳለብን አይወስንም ፡፡

ጓደኞች ፣ የተጠራነው እግዚአብሔርን እንድናመልክ ፣ እንድናከብር እና እንድናወድስ ነው ፡፡ በጌታችንና በመድኃኒታችን በኢየሱስ ክርስቶስ በኩል ለእኛ ያደረገልንን የእርሱን በረከቶች ማወጅ ፣ ምሥራቹን ለሌሎች ማካፈል ደስታችን ነው።

ጆሴፍ ታካክ


pdfአምልኮ