የእግዚአብሔር ንክኪ

047 የእግዚአብሔር ንክኪ

ለአምስት ዓመታት ማንም አልነካኝም ፡፡ ማንም የለም ፡፡ ነፍስ አይደለም ፡፡ ባለቤቴ አይደለችም ፡፡ ልጄ አይደለም ፡፡ ጓደኞቼ አይደሉም ፡፡ ማንም አልነካኝም ፡፡ አየኸኝ ፡፡ እነሱ ተናገሩኝ ፣ በድምፃቸው ውስጥ ፍቅር ተሰማኝ ፡፡ በዓይኖ concern ውስጥ ጭንቀት አየሁ ፡፡ ግን እሷ እንደነካች አልተሰማኝም ፡፡ ለሁላችሁም የጋራ የሆነውን ነገር ተመኘሁ ፡፡ የእጅ መጨባበጥ ፡፡ ልባዊ እቅፍ. ትኩረቴን ለመሳብ በትከሻው ላይ መታ መታ ፡፡ በከንፈር መሳም ፡፡ እንደነዚህ ያሉት ጊዜያት በአለማዬ ውስጥ አልነበሩም ፡፡ ማንም ወደ እኔ አላጋጠመኝም ፡፡ አንድ ሰው ቢያሾፍኝ ኖሮ ፣ በሕዝቡ ውስጥ ምንም መሻሻል ባላመጣሁ ኖሮ ፣ ትከሻዬ ሌላውን ቢቦረሽር ምን እሰጥ ነበር ፡፡ ግን ከአምስት ጀምሮ አልተከሰተም ፡፡ ካልሆነ እንዴት ሊሆን ይችላል? ጎዳና ላይ አልተፈቀደልኝም ፡፡ ረቢዎች እንኳን ከእኔ ራቁ ፡፡ ወደ ምኩራብ መግባት አልተፈቀደልኝም ፡፡ በራሴ ቤት እንኳን አልተቀበልኩም ፡፡

አንድ ዓመት ፣ በመከር ወቅት ፣ በሌላ ጥንካሬዬ ማጭዱን መያዝ አልችልም የሚል ስሜት ነበረኝ ፡፡ የጣት ጫፌ የደነዘዘ መሰለኝ ፡፡ በአጭር ጊዜ ውስጥ አሁንም ማጭዱን መያዝ እችል ነበር ፣ ግን ሊሰማኝ አልቻለም ፡፡ ወደ ዋናው የሥራ ሰዓት ማብቂያ አካባቢ ምንም ዓይነት ስሜት አልተሰማኝም ፡፡ ማጭዱን ያጨበጠው እጅ እንዲሁ የሌላ ሰው ሊሆን ይችላል - ከዚያ በኋላ ምንም ዓይነት ስሜት አልነበረኝም ፡፡ ለሚስቴ ምንም አልነገርኳትም ግን የሆነ ነገር እንደጠረጠረ አውቃለሁ ፡፡ ካልሆነ እንዴት ሊሆን ይችላል? ልክ እንደቆሰለ ወፍ እጄን በሙሉ ጊዜ በሰውነቴ ላይ ተጭነው ቆየሁ ፡፡ አንድ ቀን ከሰዓት በኋላ ፊቴን ለማጠብ እጆቼን በውኃ ገንዳ ውስጥ ነካሁ ፡፡ ውሃው ቀይ ሆነ ፡፡ ጣቴ በእውነቱ በጣም እየደማ ነበር ፡፡ መጎዳቴን እንኳን አላውቅም ፡፡ እንዴት እራሴን ቆረጥኩ? በቢላ ላይ? እጄ ሹል የሆነ የብረት ምላጭ እየጠረገ ነበር? በጣም ሊሆን ይችላል ፣ ግን ምንም አልተሰማኝም ፡፡ በልብስዎ ላይም ነው ሚስቴ በቀስታ በሹክሹክታ ፡፡ ከኋላዬ ቆመች ፡፡ እሷን ከማየቴ በፊት በልብሴ ላይ የደም ቀይ ቀለም ያላቸውን ቆሻሻዎች ተመለከትኩ ፡፡ ለረጅም ጊዜ በገንዳው ላይ ቆሜ እጄን ተመለከትኩ ፡፡ እንደምንም ሕይወቴ ለዘላለም እንደተለወጠ አውቅ ነበር ፡፡ ከአንተ ጋር ወደ ካህኑ ልሂድ? ጠየቀች ፡፡ አይ እኔ አነፍኩ ፡፡ እኔ ብቻዬን እሄዳለሁ ፡፡ ዞር ስል በአይኖ tears እንባ አየሁ ፡፡ የሦስት ዓመት ልጃችን ከጎኗ ቆማ ነበር ፡፡ ተደፋሁ ፣ ፊቷን ተመለከትኩ ፣ እና በቃላት ያለ ቃል ጉን .ን ጮህኩ ፡፡ ምን ማለት እችል ነበር? ቆሜ እንደገና ባለቤቴን ተመለከትኩ ፡፡ ትከሻዬን ነካች እኔም እሷን በጥሩ እጄ ነካሁ ፡፡ የመጨረሻው ንካችን ይሆን ነበር ፡፡

ቄሱ አልነካኝም ፡፡ አሁን በጨርቅ ተጠቅልሎ የተቀመጠውን እጄን ተመለከተ ፡፡ አሁን በህመም የጨለመውን ፊቴን ተመለከተ ፡፡ ስለ ነገረኝ አልወቅስኩትም ፡፡ እሱ መመሪያዎቹን ተከትሏል ፡፡ አፉን ሸፈነ ፣ እጁን ዘረጋ ፣ መዳፉን ወደ ፊት ፡፡ ርኩስ ነሽ አለኝ ፡፡ በዚያ ነጠላ መግለጫ ቤተሰቤን ፣ እርሻዬን ፣ የወደፊት ሕይወቴን ፣ ጓደኞቼን አጣሁ ፡፡ ባለቤቴ ከረጢት ልብስ ፣ ዳቦ እና ሳንቲሞች ጋር በከተማው በር ላይ ወደ እኔ መጣች ፡፡ ምንም አላልችም ፡፡ አንዳንድ ጓደኞች ተሰብስበው ነበር ፡፡ ከዚያን ጊዜ ጀምሮ በሁሉም ዓይኖች ላይ ያየሁትን ለመጀመሪያ ጊዜ በአይኖ eyes ውስጥ አየሁ-አስፈሪ ርህራሄ ፡፡ አንድ እርምጃ ስወስድ ወደ ኋላ ተመለሱ ፡፡ በሕመሜ ላይ የነበራቸው ፍርሃት ለልቤ ካላቸው አሳሳቢነት የበለጠ ነበር - ስለዚህ ፣ ከዚያ ጊዜ ጀምሮ እንዳየሁት እንደማንኛውም ሰው ወደ ኋላ ተመለሱ ፡፡ ያዩኝን ምን ያህል ገሸሽኳቸው ፡፡ የአምስት ዓመት የሥጋ ደዌ እጆቼን አበላሽተው ነበር ፡፡ የጆሮ እና የአፍንጫ ክፍሎች የጣት ጫፎች ጠፍተዋል ፡፡ በእኔ እይታ አባቶች ልጆቻቸውን ያዙ ፡፡ እናቶች ፊታቸውን ሸፈኑ ፡፡ ልጆች ጣታቸውን ወደኔ አመለከቱኝ እና አፈጠጡኝ ፡፡ በሰውነቴ ላይ ያሉት ቁስል ቁስሎቼን መደበቅ አልቻለም ፡፡ እና በፊቴ ላይ ያለው ሻርፕም በአይኖቼ ውስጥ ቁጣውን መደበቅ አልቻለም ፡፡ እሱን ለመደበቅ እንኳን አልሞከርኩም ፡፡ ፀጥ ባለ ሰማይ ላይ ስንት የአካል ጉዳተኛ ቡጢዬን ጨመቅኩ? ይህ እንዲገባኝ ምን አደረግኩ? ግን መልስ አልነበረም ፡፡ አንዳንዶች ኃጢአት ሠርቻለሁ ብለው ያስባሉ ፡፡ ሌሎች ደግሞ ወላጆቼ ኃጢአት ሠሩ ብለው ያስባሉ ፡፡ በቅኝ ግዛት ውስጥ መተኛት ፣ መጥፎ መጥፎ ጠረን መኖሩ ሁሉንም እንደበቃኝ አውቃለሁ ፡፡ ሰዎችን ስለ መገኘቴ ለማስጠንቀቅ በአንገቴ ላይ መልበስ ነበረብኝ በተረገመ ደወል ረካሁ ፡፡ እንዳስገደደኝ ፡፡ አንድ እይታ በቂ ነበር እናም ጩኸቱ ተጀመረ-ርኩስ! ርኩስ! ርኩስ!

ከጥቂት ሳምንታት በፊት ወደ መንደሬ መንገድ ላይ ለመሄድ ደፈርኩ ፡፡ ወደ መንደሩ ለመግባት ፍላጎት አልነበረኝም ፡፡ እርሻዬን እንደገና ለመመልከት ፈልጌ ነበር ፡፡ ቤቴን ከሩቅ ሌላ ይመልከቱ ፡፡ እና ምናልባት በአጋጣሚ የባለቤቴን ፊት ማየት ፡፡ አላየኋቸውም ፡፡ ግን አንዳንድ ልጆች ሜዳ ላይ ሲጫወቱ አይቻለሁ ፡፡ ከዛፍ ጀርባ ተደብቄ ሲሰቅሉ እና ሲዘልዩ ተመለከትኩ ፡፡ ፊቶቻቸው በጣም የተደሰቱ እና ሳቃቸው በጣም ተላላፊ ስለነበረ ለአፍታ ፣ ለአፍታ ብቻ ፣ ከእንግዲህ እኔ የሥጋ ደዌ አልሆንኩም ፡፡ እኔ ገበሬ ነበርኩ ፡፡ እኔ አባት ነበርኩ ፡፡ ወንድ ነበርኩ በእነሱ ደስታ ተይ, ከዛፉ ጀርባ ወጣሁ ፣ ጀርባዬን ዘረጋሁ ፣ ጥልቅ ትንፋሽ ሰጠሁ ... አዩኝ ፡፡ ወደኋላ ሳልወጣ አዩኝ ፡፡ እናም ጮኹ ፣ ሸሹ ፡፡ ሆኖም አንድ ነገር ከሌሎቹ ወደ ኋላ ቀርቷል ፡፡ አንዱ ቆሞ ወደ አቅጣጫዬ ተመለከተ ፡፡ በእርግጠኝነት መናገር አልችልም ፣ ግን ይመስለኛል ፣ አዎ ፣ በእውነት የእኔ ሴት ልጅ ነበረች ፡፡ አባቷን እየፈለገች ይመስለኛል ፡፡

ያ እይታ ዛሬ የወሰድኩትን እርምጃ እንድወስድ አነሳስቶኛል ፡፡ በእርግጥ ግድየለሽነት ነበር ፡፡ በእርግጥ አደገኛ ነበር ፡፡ ግን ምን ማጣት ነበረብኝ? እርሱ የእግዚአብሔር ልጅ ብሎ ይጠራል ፡፡ ወይ ቅሬታዬን ሰምቶ ይገድለኛል ፣ ወይ ልመናዬን ይመልስልኛል ይፈውስልኛል ፡፡ እነዚህ የእኔ ሀሳቦች ነበሩ ፡፡ ፈታኝ ሰው ሆ to ወደ እርሱ መጣሁ ፡፡ ያነቃኝ እምነት አልነበረም ፣ ግን ተስፋ የቆረጠ ቁጣ ፡፡ እግዚአብሔር ይህንን መከራ በሰውነቴ ላይ አኖረ እርሱም ይፈውሳል ወይም ሕይወቴን ያበቃል ፡፡
ግን ያኔ አየሁት ፣ ባየሁትም ጊዜ ተቀየርኩ ፡፡ እኔ ማለት የምችለው በይሁዳ ውስጥ ያሉት ማለዳዎች አንዳንድ ጊዜ በጣም አዲስ እና የፀሐይ መውጣት በጣም የተከበረ በመሆኑ ከአሁን በኋላ ያለፈውን ቀን ሙቀት እና ያለፈውን ህመም አያስብም ፡፡ ፊቱን ስመለከት በይሁዳ እንደ ማለዳ የማየት ያህል ነበር ፡፡ ማንኛውንም ነገር ከመናገሩ በፊት ለእኔ እንደሚሰማኝ አውቅ ነበር ፡፡ እንደምንም ይህን በሽታ እንደ እኔ እንደሚጠላ አወቅኩ - የለም ፣ ከእኔም በላይ ፡፡ ንዴቴ ወደ እምነት ፣ ቁጣዬ ወደ ተስፋ ተቀየረ ፡፡

ከድንጋይ ጀርባ ተደብቄ ከተራራው ሲወርድ ተመልክቻለሁ ፡፡ እጅግ ብዙ ሰዎች ተከተሉት ፡፡ እሱ ከእኔ ጥቂት ደረጃዎች ብቻ እስኪርቅ ድረስ ጠብቄ ከዚያ ወጣሁ ፡፡ መምህር! ስፍር ቁጥር እንደሌላቸው ሌሎች ሰዎችም ቆም ብሎ አቅጣጫዬን ተመለከተ ፡፡ ፍርሃቱ ህዝቡን ቀማው ፡፡ ሁሉም ፊታቸውን በእጃቸው ሸፈኑ ፡፡ ልጆች ከወላጆቻቸው ጀርባ ተሸሸጉ ፡፡ አንድ ሰው ጮኸ "ርኩስ!" በዚህ ምክንያት በእነሱ ላይ መቆጣት አልችልም ፡፡ ሞት እየሄድኩ ነበር ፡፡ ግን ብዙም አልሰማኋቸውም ፡፡ በጭራሽ አላየኋትም ፡፡ ሺ ጊዜ ስትደነግጥ አይቻት ነበር ፡፡ ሆኖም ርህራሄውን በጭራሽ አይቼ አላውቅም ፡፡ ከርሱ በስተቀር ሁሉም ወደ ኋላ ተመለሱ ፡፡ እሱ ወደ እኔ መጣ ፡፡ አልተንቀሳቀስኩም ፡፡

በቃ ጌታ ሆይ ከፈለግህ ልትፈውሰኝ ትችላለህ ፡፡ በአንድ ቃል ቢያድነኝ ኖሮ በጣም ደስ ብሎኝ ነበር ፡፡ ግን እኔን ብቻ አላነጋገረኝም ፡፡ ይህ ለእርሱ በቂ አልነበረም ፡፡ ወደ እኔ ቀረበ ፡፡ እሱ ነካኝ ፡፡ "እኔ እሠራለሁ!" ቃላቱ እንደነካው ሁሉ አፍቃሪ ነበሩ ፡፡ ጤናማ ይሁኑ! በደረቅ እርሻ በኩል ኃይል እንደ ውኃ በሰውነቴ ውስጥ ፈሰሰ ፡፡ በዚያው ቅጽበት ድንዛዜ ባለበት ሙቀት ተሰማኝ ፡፡ በተዳከመው ሰውነቴ ውስጥ ጥንካሬ ተሰማኝ ፡፡ ጀርባዬን ቀናሁ እና ጭንቅላቴን አነሳሁ ፡፡ አሁን ፊቱን ፣ አይን ለዓይን እየተመለከትኩ ፊት ለፊት ተመለከትኩ ፡፡ ፈገግ አለ ፡፡ እሱ በእጆቹ ውስጥ ጭንቅላቴን ጨብጦ በጣም ቀረብኝ የሞቀውን እስትንፋሱ ይሰማኝ እና የዓይኖቹን እንባ ይታየኛል ፡፡ ለማንም ምንም እንዳትናገሩ ያረጋግጡ ፣ ግን ወደ ካህኑ ይሂዱ ፣ ፈውሱን እንዲያረጋግጥ እና ሙሴ ያዘዘውን መስዋእት እንዲያደርግ ያድርጉ ፡፡ ኃላፊነት ያለባቸው ሰዎች ህጉን በቁም ነገር እንደያዝኩ እንዲያውቁ እፈልጋለሁ ፡፡ አሁን ወደ ካህኑ እየሄድኩ ነው ፡፡ እራሴን ለእርሱ አሳይቼ እቅፍ አድርጌዋለሁ ፡፡ ለራሴ እራሴን ለባለቤቴ አሳያታለሁ ፡፡ ሴት ልጄን በእቅፌ ውስጥ እወስዳለሁ ፡፡ እናም እኔን ለመንካት የደፈረኝን መቼም አልረሳውም ፡፡ በአንድ ቃል ጥሩ ሊያደርገኝ ይችል ነበር ፡፡ ግን እኔን ለመፈወስ ብቻ አልፈለገም ፡፡ ሊያከብረኝ ፣ ዋጋ ሊሰጠኝ ፣ ከእርሱ ጋር ወደ ህብረት ሊወስድኝ ፈለገ ፡፡ ለሰው ንክኪ ብቁ አይደሉም ነገር ግን ለእግዚአብሔር ንክኪ ብቁ ይሁኑ ፡፡

ማክስ ሉካዶ (እግዚአብሔር ሕይወትዎን ሲቀይር!)